Après Comt in mijnen hof: mijn carrière

Voor zij die er niet bij waren: Comt in mijnen hof was een groot succes. We hebben meer dan 1000 man zien passeren, wat wel heel goed is voor een landelijke, low-profile kunstroute. Op zaterdagnamiddag hebben mijn vriendje en ik poëzie op aanvraag geschreven, écrivain public heet dat fenomeen. Op zondagvoormiddag was er dan een poëziehappening, waar heel wat vruchtbare contacten uitgekomen zijn. Eerst werd ik voorgesteld aan Guido Vereecke, die blijkbaar directeur is van Creatief Schrijven. Hij zei me dat hij erg onder de indruk was van mijn gedichten, fijn! Dan nam een van de andere dichters, Dirk Elsen, afscheid van mij met de woorden 'Ik mail nog met je moeder over Zuiderzinnen'. En dat was meteen het eerste dat ik van Zuiderzinnen hoorde. Na achteraf wat rondvragen (voornamelijk bij mijn mama) bleek dat die man mij en mijn vriendje (sorry, mijn vriendje en mij) als écrivain public wil op Zuiderzinnen. Na wat gegoogle blijkt dat Zuiderzinnen hét grootste Woordfestival van de lage landen is, heel prestigieus dus dat wij daar binnengeraken. Mijn mama wees er mij op dat ik mijn contacten goed moet onderhouden, want ik sta aan het begin van mijn carrière. Ik sta aan het begin van mijn carrière? Ach zo? Vroeger schreef ik gedichtjes, dan schreef ik poëzie, en nu heb ik ineens een carrière? Dus: iedereen die wil mag komen naar Zuiderzinnen, het gaat in Antwerpen door op 17 september. Dan heb ik nog twee aanbiedingen gekregen om in het kava of zo te staan, een keer op Valentijn en een keer in Oktober tijdens een soortement beurs voor literair geïnteresseerden, zoiets?

O en wat nog leuk was: ik stuurde naar alle leerlingen van de Germaanse en naar alle proffen die in mijn contactpersonen stonden een mailtje met reclame over CimH. Ik verwachtte niet dat er nog mensen gingen komen die al niet gezegd hadden om te komen, maar je weet maar nooit. Bousset mailde mij terug dat hij niet zou kunnen komen, dat hij zaterdag vertrok. Dan vroeg hij of ik nu zijn nieuwe assistente word bij DBW (Dietsche Warande en Belfort, het oudste en 'hipste' literair tijdschrift van de Nederlanden). Dat is een keuzevak bij ons volgend jaar, en hij had mij al eens gevraagd of ik geïnteresseerd was, waarop ik dan positief antwoordde. DUS, hij vroeg of ik zijn nieuwe assistente bij DWB word volgend jaar, hij krijgt binnekort nog studenten van de KUL binnen, maar - zegt hij, en ik quote: "ik wil jou liever". Zalig! Ik heb dan teruggemaild dat ik het heel graag zou doen, maar dat ik nog toestemming moet krijgen. Hij mailde dan terug (een uur later of zo) dat hij de verantwoordelijke is voor het vak en dat ik dus de toestemming krijg. "Maar ik wil jou liever"... Heheheh....