Voorproever

• Dit weekend is er in Amsterdam een groot festival om de opening van het cultureel jaar te vieren. In ieder genre zijn er gratis voorproefjes van het komende seizoen. Dat zijn zowel de groooote namen - denk aan Herman van Veen - als nieuwe ontdekkingen. Deze pony is volledig in de cabaret gevlogen gisteren. (Voor mijn kotgenoten is de term 'cabaret' heel verwarrend. Ze kunnen de Moulin Rouge niet uit hun hoofd zetten, dus zeg ik maar dat ik naar Dutch stand-up comedy ben gaan kijken, hoewel dat niet heel correct is.)

• De eerste komiek van de dag was Jochen Otten. Hij heeft wel grappige momenten, maar ik zou niet naar zijn show gaan kijken. Als hij over zijn lichaam vertelt (volg de link toch maar, see for yourself) dan kan hij mij niet boeien, maar hij kan wel leuk ineengeslagen worden door imaginaire vriendjes die hem opwachten aan de schoolpoort. Zijn altijd negatieve moeder kan hij ook heel amusant in beeld brengen, vooral door de herhaalde onbegrijpelijke uitspraak "Straks is je wasmachine kapot en dan heb je niets meer!". Jochen Otten heeft wel zijn kwaliteiten.

• Carolien Borgers was de relevatie van de dag. Van het jaar, en het jaar is nog niet eens bezig. Of toch maar een beetje. Ik zou elke culturele activiteit laten vallen om haar nog eens aan het werk te kunnen zien. Gekleed in een strakke LBD en rode laarsjes zette ze al meteen de toon door een verneukte versie van We will rock you te zingen. Ik denk dat het hele publiek gegrijnsd heeft van begin tot einde. Perfect geïntegreerd in het verhaal zingt ze ineens een schijnbaar breekbaar liedje over Wat doet die blonde haar op je lul (dat moet ik weten voor ik je pijp) en lacht ze zó hard om haar eigen grappen dat je niet anders kan dan meelachen. En dan verbaast ze ineens het hele publiek door geweldig te rappen. Ik wil haar vriendin zijn! Ik wil met haar mogen rondhangen! Sterker nog: ik wil Carolien Borgers zelf zijn! Deze dame weet keihard cynisme aanstekelijk vrolijk te brengen en dat is een immense verdienste. Als je ooit de kans krijgt om haar aan het werk te zien: laat alles vallen en ga ervoor.

• Vervolgens de cabaret wat afgewisseld met lichte jazz. Nu moet ik zeggen, lichte jazz is niet mijn favoriete subgenre. Geef mij maar het soort jazz waarop je door de woonkamer danst met een kop thee op je hoofd. Carmen Gomes Inc. had uit de cd Forbidden Fruit van Nina Simone enkele liedjes gekozen en bewerkt. Ik had mij een plaatsje gezocht bij de geluidstechnieker - je weet wat mijn papa altijd zegt. Na een paar nummers had ik door dat dit toch niet mijn kopje thee was en ik moest in ieder geval toch eerder weg om op tijd te zijn bij de volgende komiek.

• Was dat een vergissing zeg. Jelle Kuiper is er niet in geslaagd om mij te doen lachen. Ik heb geen herinnering whatsoever aan zelfs maar glimlachen tijdens zijn voorstelling en iedereen die mij kent, weet dat ik daartoe zeer bereid ben. Hij is een officiële trouwambtenaar die de cabarettour wilt opgaan. Zijn show bestaat eruit om een onsamenhangende rits anecdotes te vertellen over huwelijksceremonies die mislopen of verhalen waaruit blijkt dat het huwelijk niet lang zal blijven duren. Spoiler alert: Op het einde trouwt hij zijn handpoppen Roodkapje en Jan Klaassen. I could't care less. Ken je dat programma op 2BE of VT4 waarbij home videos van mislukte trouwen uitgezonden worden? De bruid valt in de taart of haar rok scheurt af, dat soort dingen. Daar deed mij deze show sterk aan denken.

• Als laatste cabaretmoment van de dag een groot dilemma. Zou ik zoals gezegd alles laten vallen en Carolien Borgers nog eens zien (misschien de laatste kans van mijn leven! snikte ze dramatisch) of zou ik voor de meer cultureel verantwoorde keuze gaan en Iets Nieuws Gaan Ontdekken, Daar Draait Dit Hele Weekend Toch Om? Ik profileer mezelf bij deze als cultureel verantwoorde pony, want ik ben voor het avontuur gegaan in de vorm van Kasper van Kooten. Toegegeven, de beroemde naam speelde mee. Van waar ik zat leek hij een beetje op Mr. Darcy. Tijdens zijn show vertelde hij ook dat hij verkiesbaar was voor de 100 meest sexy vegetariërs 2007, wat hij wel een beetje vreemd vond want hij is geen vegetariër. Kasper van Kooten was een uitermate goed alternatief voor Carolien Borgers. Hij heeft me meermaals verrast met fijne woordspelinkjes (iemand googleloeren; het helpt als je weet dat hij google uitspreekt als koekel) en de beelden die hij gebruikt zijn heel herkenbaar en dus goed gekozen. Tijdens de show had hij een leuke meevaller: hij vertelde net dat hij op zoek was naar een vrouw van zijn leeftijd (36) die net als hij nesteldrang had, maar dat hij geen vrouwen van zijn leeftijd met nesteldrang wilt want die willen eigenlijk geen man, enkel kinderen. De stilte na 'EN DIE WIL IK NIET!' werd prompt gebroken door een kindje dat geschrokken huilde, brulde - zowel inhoudelijk als qua timing beter gepast dan als je het zou voorbereiden. Kasper van Kooten is een zeer goede verteller en verdient zeker aandacht. Bijna evenveel aandacht als Carolien Borgers.

• Als afsluiter van de avond ben ik met Vasilis (mijn Griekse kotgenoot) naar Across the universe gaan kijken, een zeer geslaagde musicalfilm die aaneenplakt van de Beatlesliedjes. Trouwens geregisseerd door Julie Taymor, die ook verantwoordelijk is voor Frida. De aandachtige en minder aandachtige toeschouwer kan ook Joe Cocker (pimp), Bono (drugs- en muziek- eh iets) en Selma Hayek (alle sexy verpleegsters) spotten.