update van mijn leven

De avonturen van Gladbeentje in Nederland

15 april 2009

De bibliotheek is altijd een beetje avontuur


De bibliotheek is altijd een beetje avontuur. Ik heb er het personeel eens een illegale musical zien opvoeren (altijd een goede anekdote), en nu lag er een meneer te slapen. Hij snurkte zo luid dat ik hem twaalf meter verder nog kon horen. Een meneer van de bibliotheek is hem komen wakker maken. Is de slapende meneer dan onbeleefd of de bibliotheekmeneer onverdraagzaam? Ik liep in ieder geval grijnzend rond zolang de slapende meneer snurkte.


De bibliotheek is altijd een beetje avontuur. Ik ben deze maand ontdekkingsreisjes aan het maken naar andere genres en andere talen en heb in die context een boek gevonden dat ervoor zorgt dat ik mijn puntensysteem wil herzien: Wie heeft de meeste joden, van Carl Friedman. Deze bundel columns is indrukwekkend. Ik heb hardop gegiecheld en van ontroering bijna een beetje gehuild - en toen zat ik pas op pagina zestien. Carl (Carolina) schrijft over politiek, over boeken, over triestige herinneringen, maar vooral heel veel over jodenvervolging. Het kan mij niks schelen dat ik er niet veel over weet, ze neemt mij mee. U weet, ik lees verschrikkelijk veel. Niet veel boeken bezorgen mij kippenvel. Niet eens elk jaar krijg ik van één boek meermaals kippenvel. Dit soort ontdekkingen maakt mijn gekke uitstappen naar andere genres volledig gerechtvaardigd.


Dat gezegd zijnde: ik geef toe, ik heb enkele columns over jodenvervolging overgeslagen; op de eerste en laatste alinea na - om te zien of ik niks gemist heb. Het onderwerp is een hele kudde stokpaardjes bij elkaar en dat wordt mij net iets te veel. Ik begrijp het wel, haar vader heeft een concentratiekamp overleefd, maar jodenvervolging als algemeen thema is mij te zwaar. Anekdoten over individuele joden lees ik met veel aandacht, maar in een column over anti-oorlogsdemonstraties voor Irak is een hele alinea over de Tweede-Oorlogse jodenvervolging bij de haren gegrepen, vooral als het tekstje in kwestie maar twee boekpagina's telt. Edoch: onderhond, lees dit boek. Framboos, lees de stukjes die je aanstaan als je het boek toevallig tegenkomt.

1 Comments:

At 15 april 2009 om 17:35, Blogger Geert Simonis said...

Ik ga er meteen achter!

 

Een reactie posten

<< Home